قصه ها و غصه ها
نه از رومم نه از زنگم همان بی رنگه بی رنگم
امشب...جای من در آغوش مادر خالی...جای دستان من در دستان پدر خالی... جای خنده های من در میان حرف های برادر خالی...جای من پر از سکوت... غرق خودم می شوم...در خودم پی خودم می گردم...که تو را هدیه کنم... و صدای کشیده شدن سردرگم مداد ها...نقاشی های بی دلیل... و نقش های مبهم تر...ترانه های بی شروع...و پایان های بی خدا نگهدار شعر... روز های کسل و بی خوابی های شب ها ی درد...برای تو می نویسم... ذهنم پر از تراوش قهقه های دلنشینت...و آستانه ی لطیف لبخندت... در غبار الفبای پیر...حرف تازه ای ندارم...اندکی بیش از همیشه دلتنگ ترم... شبی که خاطرت خالی از کسی که معنای فاصله شد و تعبیر سیاه خواب من... تو زدوده از تاراج نگاهت...و من که باور کرده ام لحن قشنگ صدای تورا... بن بست ها ی تاریک تر...دستانم پر از حضور دستانت... شبی که... عطر دلتنگی تو در پیچ و تاب مو های من گم شود... و تن من در انزوای روح تو پنهان... پی نوشت... می دانم با بی قیدی خاص این روز هایم می آزرمت...می دانم که شاید با تفکر مشوش و پریشانم ،آشفته می شوی...وقتی دلتنگ تو و منظره ی چشمانت می شوم...می نویسم نازینینم...ولی گاهی..گاهی آنقدر عمق نگاهت را اسیرم...که فراموشم می شود... ریشه در خاک احساس تو دارم...مسپار مرا به باد... ------------------------------------------------------------------------- مرگ نوشت:۰۴:۱۰ به تمام گریه های من اعتنا نکن... ببین...برای خاطر آسوده ات...دیگر گریه نمی کنم...اشک هایم جمع شده پشت پلک هایم...مرا نگاه نکن...چشمانم داغ شده...تو نگاه نکن...چشمهایت را ببند و فقط بگو...کجا من بی کس می شوم...بگو...و قسمت می دهم به حرمت آغاز...اگر می خواهی ...برو...صدایت می کنم... شاید بگذاری برای چند ثانیه ی کوتاه اشک هایم را در میان شانه هایت پنهان کنم... به تمام گریه های من اعتنا نکن... اعتنا نکن که همه سنگینی دنیا بر من است...اعتنا نکن که من چه پریشانم... اعتنا نکن که من هم می شکنم...که مرا هم دردیست... فقط...بیا و انتهای همین یک نوشته را سکوت نکن...نگو که نمی خواهی حس کنی... آتش به جانم زده اند...سکوت نکن و چیزی بگو... می روی...؟
| Design By : Night Skin |
دیگر چه بگویم تنهایم......
Authors
